มีตำนาน
เล่าขาน กันสืบมา
อันทางขึ้นนั้น เดินง่าย สบายดี
ต้นกำเนิด เกิดจาก สาวนางหนึ่ง
เป็นลูกสาว เศรษฐี ประจำตำบล
ท่านเศรษฐี องอาจ ประกาศว่า
หากแม้นใคร อยากได ้ไปคุ้มครอง
แต่ลูกสาว เศรษฐี มีคนรัก
โอ้ชาตินี้ มีกรรมหนัก ขอพักใจ
หายไปร่วม สามสิบปี มีทองหลาย
ว่าน้องนั้น ยังดีอยู่ ไร้คู่ครอง
บอกว่าที่พ่อตา "มาแล้วครับ"
อยู่ที่ไหน หวานใจ I WANT TO SEE HER
แสนดีใจ ได้จะพบ ประสบหน้า
ป้าบอกว่า ก็ตัวฉันเอง นี่ยังไง
เจ้าหนุ่ม จ้องมองดู อยู่ไม่นาน
หัวใจเต้น ระรัว ตัวเริ่มชัก
ทองที่ขนมามากมาย ทำไงดี ???
สร้างเป็นคาน ไว้นั่ง ฟังเพลงไทย
คานนี้ขึ้นไปแล้ว จะติดใจ อยู่ได้นาน
ไร้ปัญหา ไร้บุตรธิดา (และ) ไร้สามี
|
|
มีคานหนึ่ง
สวยสง่า เปี่ยมราศรี
แต่ "โทษที" ขาลง นั้นยาก ลำบากลำบน
สวยสุดซึ้ง สวยกว่า "น้องน้ำฝน"
ชราชน หนุ่มน้อยใหญ่ ต่างหมายปอง
อันลูกข้า หนึ่งนี้ ไม่มีสอง
อย่างน้อย ต้องทองล้านชั่ง (นี่ราคากันเองนะ)
ยากจนนัก จนยิ่งกว่า จะหาไหน
แค้นบรรลัย ต้องลาไกล ไปขุดทอง
ข่าวจากสาย สมใจ ให้คลายหมอง
อยู่ไม่ได้ จำรีบต้อง ไปจองเธอ
มาพร้อมกับทอง ตามข้อ พ่อเสนอ
พ่อบอก เออ!!! อยู่ข้างใน เข้าไปเลย
ร้องถามป้า(ที่นั่งอยู่) ในห้อง น้องอยู่ไหน???
จำน้องน้อย ไม่ได้ น้อยใจนัก
แสนดีใจ ประมาณว่า น้ำตาไหลหนัก
ดิ้นสักพัก แล้วก็ลา จากโลกนี้ไป
สาวจึงมี โครงการ ทำงานใหญ่
จนหล่อนตาย จึงทิ้งไว้ เป็น "ชาติพลี"
จะเบิกบาน เปี่ยมสง่า และราศรี
ของดีๆ อย่างนี้ ต้องแนะนำ |